Nunc Ophilonis ego soboles Synagria nupsi
Theodato Arverna nobilitate pari.
Inque Gothis Ophilo sed Arverna gente maritus,
Vir fuit apprime nobilis atque pius.
Conjugio durante viro peperisse Bonitum
Contigit: in multis optimus iste fuit.
Mira canunt puero saeclis volventibus aevi
Eventura: Deus sospitet ista mihi.
Emorior consorte tori, atque superstite nato;
Cum matre et charo progenitore cubo.
Indulget si multa Deus mihi crimina clemens,
Aeterna requiesors erit inde frui.
Qui legis haec, effunde preces, pro meque rogabis
Assidua numen candidus ipse prece.