Ibitis Aegaeas sine me, Messalla, per undas,
o utinam memores ipse cohorsque mei!
Me tenet ignotis aegrum Phaeacia terris.
Abstineas avidas, Mors, modo, nigra, manus;
abstineas, Mors atra, precor: non hic mihi mater 5
quae legat in maestos ossa perusta sinus,
non soror, Assyrios cineri quae dedat odores
et fleat effusis ante sepulcra comis,
Delia non usquam, quae, me cum mitteret urbe,
dicitur ante omnes consuluisse deos; 10
illa sacras pueri sortes ter sustulit: illi
rettulit e trinis omina certa puer;
cuncta dabant reditus; tamen est deterrita numquam
quin fleret nostras respiceretque vias.
Ipse ego solator, cum iam mandata dedissem, 15
quaerebam tardas anxius usque moras;
aut ego sum causatus aves aut omina dira
Saturnive sacram me tenuisse diem.
O quotiens ingressus iter mihi tristia dixi
offensum in porta signa dedisse pedem! 20
Audeat invito ne quis discedere Amore,
aut sciat egressum se prohibente deo.
Quid tua nunc Isis mihi, Delia, quid mihi prosunt
illa tua totiens aera repulsa manu,
quidve, pie dum sacra colis, pureque lavari 25
te, memini, et puro secubuisse toro?
Nunc, Dea, nunc succurre mihi – nam posse mederi
picta docet templis multa tabella tuis –,
ut mea votivas persolvens Delia voces
ante sacras lino tecta fores sedeat 30
bisque die resoluta comas tibi dicere laudes
insignis turba debeat in Pharia.
At mihi contingat patrios celebrare Penates
reddereque antiquo menstrua tura Lari.
Quam bene Saturno vivebant rege, priusquam 35
tellus in longas est patefacta vias!
Nondum caeruleas pinus contempserat undas,
effusum ventis praebueratque sinum,
nec vagus ignotis repetens compendia terris
presserat externa navita merce ratem. 40
Illo non validus subiit iuga tempore taurus,
non domito frenos ore momordit equus,
non domus ulla fores habuit, non fixus in agris,
qui regeret certis finibus arva, lapis;
ipsae mella dabant quercus, ultroque ferebant 45
obvia securis ubera lactis oves.
Non acies, non ira fuit, non bella, nec ensem
immiti saevus duxerat arte faber.
Nunc Iove sub domino caedes et vulnera semper,
nunc mare, nunc leti mille repente viae. 50
Parce, pater: timidum non me periuria terrent,
non dicta in sanctos impia verba deos.
Quod si fatales iam nunc explevimus annos,
fac lapis inscriptis stet super ossa notis:
“hic iacet immiti consumptus morte Tibullus, 55
Messallam terra dum sequiturque mari”.
Sed me, quod facilis tenero sum semper Amori,
ipsa Venus campos ducet in Elysios.
Hic choreae cantusque vigent, passimque vagantes
dulce sonant tenui gutture carmem aves; 60
fert casiam non culta seges, totosque per agros
floret odoratis terra benigna rosis;
ac iuvenum series teneris immixta puellis
ludit, et assidue proelia miscet Amor.
Illic est, cuicumque rapax Mors venit amanti, 65
et gerit insigni myrtea serta coma.
At scelerata iacet sedes in nocte profunda
abdita, quam circum flumina nigra sonant;
Tisiphoneque impexa feros pro crinibus angues
saevit et huc illuc impia turba fugit; 70
tum niger in porta serpentum Cerberus ore
stridet et aeratas excubat ante fores.
Illic Iunonem temptare Ixionis ausi
versantur celeri noxia membra rota;
porrectusque novem Tityos per iugera terrae 75
assiduas atro viscere pascit aves;
Tantalus est illic, et circum stagna: sed acrem
iam iam poturi deserit unda sitim;
et Danai proles, Veneris quod numina laesit,
in cava Lethaeas dolia portat aquas. 80
Illic sit quicumque meos violavit amores,
optavit lentas et mihi militias.
At tu casta precor maneas, sanctique pudoris
assideat custos sedula semper anus.
Haec tibi fabellas referat positaque lucerna 85
deducat plena stamina longa colu;
at circa gravibus pensis affixa puella
paulatim somno fessa remittat opus.
Tunc veniam subito, nec quisquam nuntiet ante,
sed videar caelo missus adesse tibi; 90
tunc mihi, qualis eris longos turbata capillos,
obvia nudato, Delia, curre pede.