Marinus frater ad sepulerum queritur.
Quae Phoebo, quaenatn Aoniis est cura puellis?
Phoebe, vale, valeant Aonidesque tuae,
o pereant herbaeque tuae sucique valentes
et pereant cantus, sit sine voce lyra.
Ergo obiit Leon? Ah tumulus tegit iste Leonta?
O rigeant lauri silvaque, Phoebe, tua,
arescatque Helicon, sitiat liquor Hippocrenes,
nec tibi sint arcus nec tibi, Phoebe, coma.
Clamabat puer infelix: « Succurrite, Musae,
ferte et aquas; o, me, Castalis unda, iuva».
Sed nec Castalides veniunt ad vota vocatae,
nullus Castalio, nullus ab amile liquor.
Tabescit sensim frater; sua iura reJiquit
natura: « O tete, frater amate, sequor».
Quid frustra ad tumulum quereris, Tornacene? Leonta
nec tegit hic tumulus nec cinis est reliquus.