Ipsa loquitur.
Hos tumulos ne temne, precor, ne temne, viator:
sic tua contingant gaudia, siquid amas;
da requiem et cineri: virgo iacet, buie sua quondam
regna ferus cessit matre volente puer.
5 Spirabat veneres oculis, afflabat amores
ore, sinu charites, blanditiasque genis;
contulerat studium formae nihil, et tamen illi
saepe coraam finxit pinxit et ora Venus;
consuluit speculum numquam: Cytherea negarat,
io ne flammam e facie duceret ipsa sua;
risisset: blandi passim comitantur amores,
ridebat fuso gratia et ipsa sinu.
Hanc iuvenes arsere, senes cupiere, puellae
optavere marem; qiw videt, ille perit.
Persephone invidit vellitque a vertice crinern :
illa cadit, cecidit forma decorque simul.
Ipse Amor, ipsa Venus misero incubuere feretro,
planxerunt Charites pectora nuda manu.
Ut spolia eflìgiemque videt Plutonia coniunx,
poenitet, et specie vincitur invidia.
Fannia dieta fuit vati, Venerilla puellis.
Quisquis amas, tumulo serta rosamque dato.