Pontanus pater ad sepulcrum queritur.
Liquisti patrem in tenebris, mea Lucia, postquam
e luce in tenebras, filia, rapta mihi es.
Sed neque tu in tenebras rapta es; quin ipsa tenebras
liquisti et medio lucida sole micas.
Coelo te natam aspicio: num, nata, parentem 5
aspicis? An fingit haec sibi vana pater?
Solamen mortis miserae te, nata, sepulcrum
hoc tegit ; haud cineri sensus inesse potest ;
siqua tamen de te superat pars, nata, fatere
felicem, quod te prima iuventa rapit. io
At nos in tenebris vitam luctuque trahemus:
hoc pretium patri, filia, quod genui.