135.0521|
135.0521D| Quidam erat hic opibus pollens et honore, Marinus
Nomine, militiae splendens insignibus, atque
Promeritis clarus, Solymorum e civibus unus
Militiae dum luce gradus hunc debitus ordo
Quondam adit, invidiae stimulus petit ecce sodalem
Exclamatque gradum hunc non posse subire Marinum
135.0522D| Invisa Christi qui relligione prematur.
Quaesitus verumne sit a quaestore Marinus
Illico Christicolam viva se voce fatetur,
Christi se vere famulari legibus edens.
Conceduntur ei tres quîs deliberet horae:
Dis libare velit, perimine vocamine Christi.
135.0523A| Protinus egressum Teotignus episcopus armans,
Ducit in ecclesiam, fidei sermonibus auget,
Tandemque attollens, altaris ad intima transfert:
Quo praecinctus erat gladium proponit, et offert
Inde Evangelium, rogitans quid mallet eorum.
Cumque manum prompte divina ad jura tulisset,
Praesul ait: « Quod coepisti jam perfice, fili:
Vitam contemnens fragilem, sperato manentem;
Pergito confidens, oblatam prende coronam,
135.0524A| Qua redimire pium Dominus caput eligit altus »
Regrediens saevum repetit praecone tribunal
Invitante, dato sibi tempore, adesse, recurrens
Nec patitur scitante moras ut praeside reddat;
Verba sed expromens certo se robore fixum,
Non rogitatus, ait confirmatum esse paterna
Lege, Dei potius hominis quam jussa timenda.
Sic plecti jugulo tali pro famine jussus,
Majoris super astra gradum mox sumit honoris.