135.0649|
135.0649B| Hac caede Spoletana sanctum civitas
Coelis sacravit martyrem Concordium.
Hic patre Romae Gordiano gignitur,
Qui constitutus fulsit olim praesulis
Pii ordinatione subdiaconus,
Tituloque post Pastoris auctus presbyter
Vixit superna servitute nobilis
Precibus benigne fultus ac jejuniis:
His luce degens, his tenebris excubans,
135.0649C| Cum prole fulcris pauperum instans sedulus;
Hunc qui beato commaneret Eutychi
Suo moranti in praedio Salaria
Mittit volentem celsa scandere filium.
Quidam manens in urbe Spoleto comes,
Torquatus, horum lividus praeconiis,
Beatum ab agro devocat Concordium
Quaeritque scitans quo vocetur nomine.
Respondit ille Christianum se fore [ pro esse.]
Comes: « Requiro nomen, haud Christum tuum. »
« Sum Christianus, iste, Christum praedico. »
Urgetur ad profana fortis in fide;
Durat severis dorsa caesus fustibus.
Posthac beatus Eutyches cum praesule
Veniunt rogantes judicem pro martyre,
135.0649D| Aliquotque poscunt hunc sibi diebus dari
Comitis favore [ cod. 2, favorus] forte praesul Antimus
135.0650B| Petita sumit, ordinatur presbyter
A quo diebus praestitis Concordius,
Et consecratus restituitur judici.
Circa salutem quod volutum poscitur.
« Salus at ille Christus, inquit, est mea,
Cui laudis ipse sacra semper offero. »
Comes, furore plenus, appensum diu
Torquet; dat inde ferro onustum carceri,
Solatione quo levatur coelitum.
135.0650C| Tribus peractis in catenis noctibus
Superare mentem corpus aut fervens comes
Legat litantem caede mentis qui necent,
Vel respuentem caede carnis immolent.
Missi irruentes libet ut satellites
Jovis ferentes imperant statunculum
Stricto vel ense colla sectus appetat:
« Tibi rependo, Christe Jesu, gratias,
Animoque celsus in Jovis vultum spuit.
Confessione fretus alti nominis
Caput recisus ense, mentis integer
Emittit astris gloriantem spiritum.
Glebam relicti colligentes pignoris
Gemina benigni charitate clerici
Juxta recondunt lota caede maenia,
135.0650D| Locoque eodem fonte vitae proflui
Undae liquoris excitantur plurimae.