135.0607|
135.0607A| Injuste innocuo sanctorum sanguine fuso,
Judicio divina reos ferit ultio digno;
Nec dilata sedet tardans in tempora longa,
Ne lupus ille ferus teneros exulceret agnos,
Et vastator atrox necdum molimine firmo
Radicum solidata satis plantaria vellat.
Sanctis luce coronatis damnantur iniqui.
Undique oborta lues, Urbem vindicta fatigat,
Arma superna ferens: liquidus corrumpitur aer,
Exoritur pestis nullis aequanda chelydris,
Corpora conficiens lento liquefacta veneno;
Pestifera aura ruit, campique et celsa Cyclopum
Tecta superjecto nebularum uruntur amictu.
Labuntur sceleratae animae, mors millia vincit
Fungentum ter dena; sibi Libitina dicavit
135.0607B| Oppida: Romanas nonnulla colentia leges
Cladibus ac nimio caedis horrore teruntur;
Magnas Armeniae patrias respublica perdit;
Parthica Romanae legiones sub juga missae,
Urbes quasdam Asiae sternit concussio terrae;
Nec nimium claudo insequitur pede poena tyrranum:
Hinc Hispanis Galbam qui comperit oris
Militiae sumpsisse viris diademata regni,
Sprevit, atroque animo totusque ad Tartara vergit,
Dumque incredibilem rebus patribusque revolvit
Exsilii cladem, patriae convincitur hostis:
Praedicat id vulgus, gaudet sanxisse senatum.
Territus ille metu, lapsusque ex Urbe probrose,
Cumque ignominia fugiens deformiter alta,
Dum timet arctari meritasque expendere poenas,
135.0607C| Quod superest scelerum consummans, transfodit ipse
Se proprio lectas properans mucrone sub umbras,
Caesareaeque labente labat quo gentis origo.
Mox Galba adveniens, comperta morte nefandi,
Laedit avaritia ac turpi torpore Quirites.
Post demum imperii senos ab Othone peremptus
Cum Caro menses periit, Pisone recepto
In regni gnatique throno. Luit impia caedes
135.0608A| Servorum Christi procerum nece Roma suorum:
Et quae primates superi saevissima cultus
Punierat, regum punitur caede novorum:
Quaeque sub adventu Petri divinitus arma
Torpuerant civile nefas minitantia pressa,
Sanctis supplicio afflictis, patribusque necatis,
Permissis patulo frenis lymphantur in orbe,
Diversis ut mota plagis flabra aera pulsant.
Ediderat siquidem confestim Hispania Galbam;
Quo presso consurgit Otho, Romamque cruentat;
Germanos inter Gallosque Vitellius exit:
Vespasianus apud Syriam mox sceptra capessit,
Hi simul imperiis omnes bacchantur et armis.
Romano luitur sanctorum sanguine sanguis,
Et cruor almifluus grassante cruore piatur.
135.0608B| Monstravit quondam Aegypto pereunte profusus,
Id sanguis laticum, teritur dum verbere primo
In populum furibunda Dei praesumptio prima.
Providet at Dominus famulis tunc turbine tactis
Excidii tot bella premens solamina tanti;
Haec neque per terras, per aquas diuturna vagare
Dimittit, facili moderans quin pace retundi.
Tertius imperii finem dat mensis Othoni:
Dum vinci spernens, proprium sibi transfigit ensem,
Restitit hic victor, subiitque Vitellius Urbem;
Qui, dum vitam hominum ingluvie propriisque ( sic ) fatigat,
Comperit ut fasces attollere Vespasianum,
Ponere praesumpti moderaminis optat habenas.
Hinc animatus ad hoc urit, perimitque Sabinum
Fratrem cum sociis in sanguine Vespasiani,
135.0608C| Quos Capitolino cogit flagrare camino.
Postmodo militia desertus speque relictus,
Claustris eximitur cellae, trahiturque moleste,
Inque forum nudus cum stercoris impete raptus,
Octavo regnum vitiis cum mense gravaret,
Ictibus interiit crebris excarnificatus,
Atque unco tractus Tiberinis mergitur undis.