135.0575|
135.0575A| Hic urbem sanctus Simeon penes Antiochenam
Actibus effulgens digno celebratur honore.
Tertius et decimus cui dum provolvitur annus,
Mundi se curis adimens secreta petivit
Septa monasterii; fortis patiensque probatus
Excipitur servisque Dei se moribus aptat:
Vique viam summae scandens abstemius arctam,
Pauperibus clemens, collata alimenta ferebat;
Indiguis largus, sibi tantum austerus, arctus.
Psalterium plene modico sub tempore captans
Pervigil edidicit, memorique recondidit arce.
Fortis et enitens motus frenare superbos
Palmitio stringit lumbos sibi fune coercens.
Sulcato undantes refluunt dum corpore vermes,
Sentiscunt fratres, Patri indaganda ferentes.
135.0575B| Ille rogat dicat; tegit hic factumque repressat
Corripitur visu, patefactum vulnus aditur,
Resticulae modo summa patent, magnoque dolore
Conficitur, teriturque magis conferre medelam
Dum socii certant; putrido cum viscere tandem
Eripiunt restem, et multo vix tempore curant,
Hinc alti fugiens putei se claudit in imo,
Quo dum se mactat jejunia longa trahendo,
Sidereo quatitur monitu visuque minaci
Timotheus abbas Simeonem quaerat ut almum,
Restituatque loco, constet quia sanctior ipso.
Hoc semel atque iterum visu perterritus ille
Quaesitum jubet ire suos, redeuntibus atque
Frustratis, properans meat ipse, lacusque repertum
135.0575C| Explicat invitum baratro, cellaeque reducit.
Ille monasterium post anni tempora linquens,
Deserti petit arva, optans habitare seorsum.
Hic se surrecta concludit amore columna
Theoricae fervens speculae quia celsior exit.
Trinam post hiemem, fama crescente beati,
Tricenos usque ad cubitos procedit in altum,
In qua stans spargit multas in plebe salutes;
Languentes medicans, obsessos daemone purgans;
Auditum tribuens surdis et lumina caecis,
Mancis restituens palmas, mutisque loquelas:
Leprosos mundans, mirorum millia patrans,
Quae qui cuncta feret, coeli quoque sidera dicet.
Hinc populi multi Christo servire parati
Allophili, Armeni, Persae, sparsique Agareni.
135.0575D| Ulcere percutitur late patientia nectar
Ut spargat flagrante fide cruciaminis igne;
Unde scatiscentes cernens emergere vermes
Delapsos repetit matrique reponit alendos,
Mandere praecipiens Dominus quae praestet edenda.
Sic uno innixus pede plenum prostat in annum
135.0576A| Et manet invictus, femoris dum deficit ulcus,
Corporis exsuperans morbos vincensque labores.
Saracenorum Basilicus rex petit almum
Visere belligerum, benedicique orat ab ipso;
Delabique videns exeso a corpore vermem,
Suscipit atque oculos tangi putredine gaudet:
Cum subito tabes pia margarita refulsit
Sumpsit et insignem sanies mutata decorem.
Ascribit Domini cultor, rumoris et osor,
Non propriis actum meritis, at regis amori.
Exsultans sacro benedictus et ore tyrannus,
Qui dives venit, ditissimus inde recessit.
Hac sanctus Domini postquam se clausit in arce
Cernere vel cerni muliebri lumine cavit,
Nimirum metuens culmen dum tendit in altum
135.0576B| A summo Domino ne corde recederet imo;
Verum nec matri post tempora longa petenti,
Amplectens pro matre Deum, se visere cedit,
Culmine virtutum celso magis alta petente.
Aedificatur huic jam quadraginta columna
Excellens cubitis, in qua per caetera mansit
Fixus amore Dei reliquae stans tempora vitae.
Serpentum reprimit rabiem, truciumque ferarum.
Almifico cui naturae miseratio fulsit
Lumina testantur supplicis medicata draconis;
Venit et huc mulier saevo saturata chelydro,
Quae noctu sitiens biberat pro fomite pestem;
Invalidamque manum medicorum experta, requirit
Certi solamen medici; fert vir pius aptum
135.0576C| Antidotum praebens benedictae pocula lymphae
Huic quae sorbuerat maledictae viscera belvae.
Nec valet hanc ultra funestum laedere poclum,
Sumit ut imbutum vitali munere potum.
Accidit ariditas, pestis regionis adustae,
Pulvere telluris nimio squalentibus arvis.
Accola tum densus summo de monte fluentem
Replentemque pios fluvium pietatis adivit,
Aeterno effusum pietatis fonte supernae,
Fundentem laetos Simeonem cordibus haustus,
Praesidium petit hic solitum, suffragia poscens
Celsa Dei, subitoque illo poscente dehiscit
Terra patetque chaos, lymphisque immane repletur;
Tunc jubet ille fodi septem fierique meatus
Per quos inde latex agros fecundat inundans.
135.0576D| O celebranda viri virtus, oratio coelum
Cujus ab ore petens imum patefecit abyssum!
Arborea gemini residebant forte sub umbra
Hac, urente polum Phoebo, regione viantes;
Praegnantemque procul cervam transire videntes,
Adjurant Simeonis agi virtute potenti
135.0577A| Stet prendique sinat: stat tanto nomine sumpto,
Obsequiturque pedem referens devotior ipsis.
Virtus mira viri, cujus dum voce citatur
Nomen, et infidis parens fera servit agrestis.
Transiit hic feritas pecudem translata relinquens
Invadensque homines; saevi, pietate remota,
Nec venerantur eas reveritur quas fera voces:
Invadunt igitur praedam, virtute prehensam
Alterius, perimuntque superno numine fixam.
Comedunt, torrent, nec ad id data viscera mandunt,
Digna sed audaces mox perculit ultio mentes,
Et ratione carent ratione carente feroces
Qui exstiterant, praedae pietatis honore subactae
Sumentes aegros pecorisque silentia flatus.
Tramite sic coepto properant cum pelle revulsa
135.0577B| Festinique petunt veneranda cacumina justi:
Nec latuit vatem praesumptio facta ferorum,
Quis superam pius orat opem ferrique salutem;
Seductis [ f. sed votis] gesta improbitas obsistit opimis.
Dantur ei meliora tamen quam postulet, atque
Promeritam tolerant decreto tempore poenam,
Ne posthac aeterna reos tormenta volutent.
Dum patiuntur et hi multis praesumptio talis
Aufertur, digno plures moderante flagello
Post geminum magnis precibus sed praeditus annum
Hospitibus tandem miserans medicatur anhelis.
Saevus ea quondam pardus regione furebat
Proturbans homines, pecudes jumenta voransque;
Agricolae contra sancti tutamina Patris
135.0577C| Exposcunt, rabido quo defendantur ab hoste.
Perversis ast ille sciens apponere sancta
Sanctificans benedicit aquam, mittitque ferendam
Per loca qua pernix pardus transire solebat.
Distinctus maculis, et crudelissimus hostis
Ignotam multis pedicam venantibus edens,
Torva salutiferis respersa liquoribus arva
Accelerans praecepsque ruens ubi bellua tangens
Concidit, et vitam tenues emisit in auras;
Non funesta valens ad eorum vivere mortem
Quorum vir Domini certat defendere vitam.
Suspendunt igitur vicino tergora calli,
Securo Dominum Simeonis corde viator
Ut benedicat, iter, posita formidine, carpens.
135.0577D| Omnimodis tamen ille sibi prohibebat honorem
Deferri, fugiens ventosae munera linguae.
« Perge domum, » dicens, praebebat cuique medelam,
« Glorificansque Deum qui te sanavit, honora,
Nec te curatum Simeonis viribus ausis
Prodere, ne poena versa tibi sorte feratur;
Nec jurare Dei praesumas nomine summi,
Peccatum esse sciens; in me quin paupere jura
Constricto vitiis fragili sub carnis amictu. »
O dignum Christi famulum! dum vertere curat
Lapsantes animas, potiora pericula demit,
Lubrica linguarum bonus in se spicula torquens
Ne in Dominum commissa reos peccata tenerent,
Quos proprio redimens salvavit sanguine Factor.
135.0578A| Explevere duo socia mercede laborem
Ut quod perciperent posthac libra finderet aequa;
Comproperantque dehinc sancti benedicier ore,
Quos ille aspiciens, cordisque occulta penetrans
(Alter enim comitem pellace fefellerat astu),
Cur veniant rogitat qui sunt, iteratque opus illi
Non tamen omne ferunt: « Frausne sit facta videte. »
Utque negant, vafro « Caligam pede tolle » beatus
Dixit, et hanc ubi das comiti, non estis iniqui. »
Quo facto crepidam tollenti, « Dissue, » mandat,
« Quinquaginta tuo solidos tibi jure capessens,
Totque sciens socii parili perone latere. »
Sic moderata aequi collegae lance recedunt,
Magnificantque Deum perversa fraude carentes,
Qui tantum vati concessit inesse vigoris
135.0578B| Ut dum totius nisu virtutis adhaeret,
Junctus mente Deo, sit munere spiritus unus
Caeca tenebrosi rimans penetralia cordis.
Sic cujus combusta domus civi Antiochensi
Quantum perdiderit; quare narravit avaro
Promens quot latebris solidorum abstrusa talenta
Celarit, serusque boni nihil inde patrarit;
Mersa ideo caecum baratri testatus in imum,
Ostendens non ignaro quod fecerit istud
Se, Dominus famulo sua charo examina pandens
Arbitrium suspectanti seu judicis aequi.
Olli praeterea pietas immensa vigebat
Affectu et cunctis avido prodesse benigno.
Unde etiam lethi quondam de fauce latronem
Eripiens, coelo celeri solamine misit.
135.0578C| Qui post lethiferis mala plurima gesta rapinis,
Dum mortis meritae pateretur ad ultima poenae,
Aggreditur propero venerandam calle columnam,
Quaerentum quem nemo valet contingere visum,
Sed nec ad hunc ausus capiendum extendere dextram;
Moxque ubi deflevit septem sua facta diebus
Perfidus Honoratas dudum tandem esse fidelis
Addiscens, gratique canens sibi tempora finis,
Conscendit lacrymis paradisi gaudia lotus
Et vectus meritis Simeonis ad alta beati;
Atque decus Christi confessum in morte latronem
Consectans, raptum Dominus quem faucibus orci
Ad paradisiaci perduxit amoena decoris.
135.0578D| Inclytus hic Domini famulus quaecunque petivit,
Haec salutari dono captavit herili.
Nam regina potens, tamen infecunda marito,
Legatis rogat attribui sibi gaudia matris.
Expromptam pietate fidem venerabilis ille
Mente tuens, promittit opem, promissaque supplens
Fert sterili partum, non inferior Eliseo;
Clarior utque viri virtus hoc clara patratu
Splenderet, puerum peperit regina, repertum
Tempora post mutum gressus neque ferre valentem.
Approperansque Dei famuli prope culminis oras,
Cum misero legat moerentem infante maritum
Patrono; tantisper eos jubet ille manere
Dum Domini petat auxilium: petit, accipit, ori
Sermo datur pueri, discunt incedere plantae.
135.0579A| Fitque pius senior pueri director et actor,
Officium dum praebet ei linguaeque pedumque,
Cujus, eum quando obtinuit, pater exstitit olim,
Clausa vir egregius scrutans arcana videbat;
Nulla domum cujus mulier penetrare solebat.
Forte fuit quaedam cupiens invisere vatem,
Militiaeque viros ejus habitacla petentes
Cernit, et arripiens habitum mutata virilem
Militibus comitata subit secus ostia sancti.
Limina non audens vetitae pede tangere cellae
Conservanda petit comitum jumenta; sinuntur,
Introeunt socii, benedicunturque beati
Ore viri; posthac ait ille: « Remansit
Quilibet ante fores, ex me cui talia ferte:
Noli vexari, intro pedem neque dirige Christi
135.0579B| Contra dispositum, servi fidei [ cod. 2 fieri] ipse misertus,
Namque tui cernendo fidem Dominus probat altus. »
Egressi comitem pandat quo vera precantur;
Prodit se sociam, socius quibus ante putatus,
Talia mente viri quare praesumpserit addens.
Auribus haec illi stupidis animoque trahentes
Magnificant Domini, venerantes munera, servum.
Funera post cujus quaedam temerare protervo
Claustra petens ausu, vetita ut pede limina tangit,
Retro plexa ruit, lethoque coercita cessit.
Saepe quidem veniens benedici multa petebat
Turba hominum; sed ea longas dum tempore quodam
Exspectante moras precibus trahit ille, minister
135.0579C| Innitens gradibus conscendit ad alta colummae,
Nec responsa capit populum solarier orans:
Vocibus assiduis tandem insistente caterva,
« Ne, fratres chari, sitis mihi, quaeso, molesti, »
Sanctus ait, « morulas quod vobis affero tardans;
Magna quidem navis me dum vocitabat in alto,
Cujus ad exitium tumida surgente procella,
Ferme trecentorum titubabat vita virorum:
Mente simul sensi Dominum me poscere posci,
Omnipotentem adii votis, qui protinus illis
Tranquillam miseratus opem direxit in undas. »
Dixerat, et precibus ditans in pace remittens.
O mens alta viri, qui, domate septus in arcto,
Mente maris dum lustrat aquas, praesentibus astat,
Turgida concilians absentibus aequora praesens;
135.0579D| Spiritus exsuperans carnem praesentia differt,
Transvaditque solum tribulatis promptus adesse.
Carne licet gravidus liber jam fertur in orbem.
Ergo negans non spernendo praesentibus aures,
Aures quo praesens non cernebatur habebat;
Nimirum Domino junctus transcenderat ima.
Hic regionem istam pius ut patronus alebat,
Pestiferos removens morbos cladesque repellens;
Nam telluris agros motus quatiebat et aedes
Hic quondam pariter sternens hominesque domosque,
Cives agricolaeque simul qua peste coacti
Praesidium quaerunt Patris sublime beati.
Ille Dei liquido venientibus undique turbis
Esse aperit dignam meritis facientibus iram,
135.0580A| Cum tanto in populo faciens bona vix foret unus;
Suggerit et secum precibus procumbere plebem.
Una, non parili merito, voce aethera pulsant.
Et Christum pariter summissa mente precantur,
Sed quis eum digno, puro quis corde rogaret,
Arcano Dominus famulo sermone revelat,
Pandit et is populo quod de tot millibus unum
Audierit Dominus secum, nomenque fatetur
Agricolae, accersitque virum, vitamque precatur
Edicat, reliqui ut factum meritumque sequantur.
Se sed hic indignum peccatoremque referre
Perstat; ut exemplum tribuat virtutis amicus,
Ne tectum celetur opus bonum et utile multis,
Cultorem compulsus agri se detegit ille,
Resque tripertito sejungere, pauperibusque
135.0580B| Parte data, fisco partem, sibi caetera subdat,
Enitens rebus propriis contentus haberi,
Reddere quae Domini Domino, quae Caesaris ipsi:
Tendere nunquam ulli insidias, nullique nocere;
Fratrem quemque suum in Christo ceu semet amare.
Audito hoc cives humilem venerantur, honorant
Ruriculam, meritumque pii Simeonis adorant,
Per geminos istos instanti a morte revulsi,
Quod non spondentur Sodomis conferre noveni.
Hunc charum Dominus famulum protexit ab omni
Hoste, notans quod si quis ei mala ferre pararet,
In Dominum peccaret, dum tangendo nitentem
Conspectus Domini pupillam tangeret alti.
Quidam nempe ferox, saevo instigante dracone,
135.0580C| Almificum diris praesumit carpere dictis,
Hunc seductorem memorans et fallere turbas,
Militiaeque petens sibimet mandare magistrum
Vadat et hunc vexans deponat ab arce columnae.
Permissus properat sociosque asciscit et altas
Appellunt scalas; gradibus conscendere nisus
Infelix, quem conscensum mala vota negabant:
Tresque gradus scandens superaverat, ecce remotae
Vi supera scalae subito liquere columnam;
Et miser appensus coelo, terraque perosus,
Quattuor ut cubitis elatus rure pependit.
Ecce furens animos caecato corde feroces
Extollit, pharetraque rapit pendente sagittam,
Lunatoque arcu nisam pia membra forare;
Ira superna manum ferit: haud mora plectitur arens;
135.0580D| Hincque ferus chiragram patitur rapiturque podagra,
Officio manuum monstrans peccasse pedumque.
Nam Christi conatus ubi prosternere servum
Sternitur ipse miser, dextra damnante superna.
Dudum etenim turris coeli qui celsa petentis
Structores labio in multis secrevit ab uno,
Ascensuque poli indignos summovit inepto;
Ipse trucem removens praesumptis perculit hostem
Gressibus excelsum Domini vexare parantem,
Indignus, famulum coeli secreta colentem,
At sanctus Domini postquam perpluribus annis
Fixus amore Dei celsa stetit altus in arce,
Nunquam intermissis precibus, demum pia felix
135.0581A| Inter verba precum coeli secreta petivit,
Intentam coelis animam ad coelestia mittens
Cernere scandentem per tempora longa cupitum,
Et locat aetherea, satiat quam gratia Regis,
Et locat aetherea superis cum coetibus aula.
Illustrata dies posthac dum tertia fulget
Quam Christi celebri colitur surrectio cultu,
Exspectante diu benedici plebe gregata,
Patris sollicitus cura conscendit in arcem,
Antoninus, et innixum votis ratus, astat
Attentus, tandemque vocans, multa et prece poscens,
Dum jam nulla rependuntur responsa petenti,
Aure nec assumit spiramina nota minister,
Sese cernuus inclinans ori applicat aurem,
Flamine pro vitae nihil hic nisi aromata sentit,
135.0581B| Nectare fragrantes et nare capessit odores
Funere spirantes ejusque flamine Christi
Late respergens odor inclytus exstitit aethrae.
Discipulus cernens hominem quod liquerit imum
Mistis longa trahit lacrymis suspiria corde,
Multa querens gemituque animam confectus anhelo.
Dum luctum ingeminat raptus mulcente sopore,
Sopitus subito jura manu ( sic ), virtute superna,
En Patris orsa capit monitis sibi talia dantis:
« Ne metuas, gratam neque enim dimitto columnam,
Culmina nec montis linquam qua lumina vitae
Certans obtinui; descende, satisfaciensque
Plebi exspectanti de me, sic perfer in urbem
Nuntia, clam moesti fiat ne turba tumultus;
135.0581C| Namque ego quod Domino placuit jam fine quievi. »
O plenam virtute animam neque funere victam!
Affectum planctu famulum fessumque levando
Visitat inconsolatum ne linquat alumnum,
Et quonam ipse docet ritu sua funera curet.
Experrectus homo Christum pavefactus adorat,
Pigneraque attentans e corpore carpere sacro,
Ecce repente videt gelidum tremuisse cadaver,
Ac sese penitus hoc absterrerier ausu;
Quo misso celeri descendit ab arce regressu;
Pontifici fratrem tum dirigit Antiocheno,
Quem probat egregium, qui coelitus irradiatus,
Cernere erat solitus secretis multa loquentem
Cum Simeone horis, praeclarae vestis amictu
Splendentem niveo rutilum ceu fulgor amicum.
Crastina lux roseo lustrabat lumine terras,
135.0581D| Praesulibusque sibi junctis tribus Antiochenus
Approperat, tensis circa deponitur alta
Aulaeis auro pretiosius arce monile;
Ast ubi contiguae corpus devertitur arae,
Cuncta in circuitu nebula replentur opaca,
Ut se praesentem Dominus monstraret adesse
Quem tectum nebula petit e caligine Moyses,
Et Salomoniacam nebula qui impleverat aulam
Pontifices arcam cherubim dum sedibus aptant.
Utque probaretur potius praesentia summi
Certa Dei, coeles cultu radiante renidens,
Cum visus septem semoribus abdita ferre.
Papa sacrae setas cupiens decerpere barbae,
135.0582A| Nazareumque pilis Domino nudare sacratis,
Ut dextram ad metuenda tulit, haec arida cessit,
Nec valet hic votis servire gelata ferentis:
Haerens antistes stupet, atque manum sibi notam
Miratur non esse suam, Dominumque rogare,
Quod sibi jam visum restaret inutile membrum;
Utque vovet jurans se talia deinde cavere,
Adjutusque precum populi fulcimine multo,
Organa nervorum recipit revocata suorum,
Perditaque officium recalescens palma recepta,
Laetantes igitur tactu reverenda vehebant
Membra suam validum populi tutamen ad urbem
Dumque pio proficiscentes cum funere vicum
Introeunt quemdam, famulum quo clarificare
Legerat Omnipotens, subito en immobile pignus
135.0582B| Efficitur; ponunt geruli intolerabile pondus,
Nec sufferre valent vim quae descenderat aethra.
Hic vir erat dudum fere quadraginta per annos
Sermonem non aure trahens, non ore ministrans,
Numine qui ductus supero ruit ante feretrum,
Sensu cordis opem poscens, quam voce nequibat;
Ecce repente sibi divini sentit adesse
Culminis auxilium stupidus, sensimque catervae
Non solitus haurire sonos, et verba capessens,
Concipiensque animo insuetas parit ore loquelus,
Exclamansque diu tacito sic ore profatur:
« Serve Dei, bene venisti, tuus introitus me
Salvavit, tibi nam vita famulabor in omni,
Spiritus hosce meos vegetans dum rexerit artus; »
Cum voto surgens loculum simul atque prehendit
135.0582C| Alleviatur onus, subito portabile factum,
Laudantesque Deum gestant sine pondere pondus.
Nec dubium quod ad id Dominus servaverit istum,
Dum multos aliis et jam regionibus actos
Per sancti Simeonis opem curaverat aegros,
Mortuus ut vitae viventi dum daret usus
Ipse probaretur feliciter in regione
Vivere vivorum vitaeque haerere datori.
Jamque propinquabant urbi, plebs moenibus ecce
Progrediens, psalmosque boans hymnisque canora,
Lampadibus lichnisque micans, ramisque decora
Palmarum, sacris properat fieri obvia membris,
Atque triumphantis mundum gestamen honestum
Urbi inferre suae, populi munimen et arcis,
Majori ecclesiae extemplo pia munera dantes.
135.0582D| Pandit abhinc Dominus quonam sibi chara recondi
Ossa velit potius, jussamque vehuntur in aulam;
Utque palam faciat cunctis id numine divo
Prorsus agi, clara superis demittit ab astris
Nobilitate virum, virga qui fulgidus auri,
Splendidus aspectu, candenti tectus amictu,
Sedulus insistens operi, dum claustra sepulcri
Communita silent, mansit, mox inde recedens,
Amplius hic visus nec post, nec paruit ante;
Unde datur notum coeli venisse colonum.
Vatis abhinc tumulo tam mira patrata feruntur,
Quo non plura prius vivens fecisse putetur,
Arduus excelsae dum perstitit arce columnae,
135.0583A| Ut Domino junctus noscatur in aethere summo
Vivere nobiliter tantis qui vivere signis
135.0584A| Cernitur in terris; vitam nec morte peremptam,
In melius sed ei coelesti sede relatam.