Nec mihi Judaeas urbis Solymumque recessum
nec spes Bethlemium est posse videre larem,
quaeque meo prima est animo mentique voluptas,
Turcaico certe est omnis adempta metu.
5Quod possum, cum prima novo se lumine tollit
aurora et terras detegit orta dies,
tum lucem lucisque iubar solemque saluto,
haec loca quae curru lustrat obitque suo ;
illius et radios veneror, qui rura nemusque
10 et fontem Christi dulciaque arva vident
felicemque locum, iacuit quo rector Olympi,
et quam divino sanguine tinxit humum,
hic ubi crudeli traiectus brachia ferro est,
fixit et immeritos cuspis adacta pedes,
15hausit et immeritum latus heu ferratile telum,
diluit et fusus crimina nostra cruor.
At vobis, qui longa, viri, tranare paratis
aequora et in Phariis sistere vela vadis,
dirigat audacem cursum zephyrosque ministret
20 Christus, cui parent sidera, terra, fretum,
victoresque Palaestina vos sistat in arce
et patrium redigat sub dicione solum.
Tunc ego sidereosque duces victriciaque arma
et parta insigni laude trophaea canam ;
25ipse Deus mihi carmen erit, Deus inclyta ducet
signa et cedentes proteret ense globos,
ipse alto invectus curru sternetque ruetque,
dum cadat effosso flens Saladinus equo.
Haec ego; vos agite ite, viri, pugnate frequentes,
30 et spolia Assyrio ex hoste referte domum.