II.
Villam salutat a militia regressus
Rura, iterum salvete, iterum salvete, coloni,
Tyrrhenae valeant Martiaque arma Senae;
pone hastam, Gradive, quietus et exue bellum,
otia segnis hiems, otia quaerit amor,
5
te Venus exspectat thalamo, tibi bruma perennes
dat noctes, requiem poscit et ipse labor.
Hine lares fundusque meus? Mea praedia cerno:
o mihi tam fausto sidere nata dies.
Funde, puer, calices; lux haec Cretensis agatur;
10
funde iterum et multo splendeat igne focus,
igne focus, madeat generoso mensa lyaeo,
impediat canas myrtus opaca comas.
Tyrrheni, procul hinc, procul hinc estote, labores;
otia securus garrula Bacchus amat.
15
Dic, puer, anne aliquos quereris malesanus amores?
Num tua sollicitet pectora Etruscus amor?
Margara num, roseove decens Grecinna colore?
Num facie et blandis grata Terinna jocis?
Me dulcis Junepra; novos haec suscitat ignes,
20
absentemque urit bella puella senem.
Desine et ipsa meas, Junepra, incendere curas
frigidaque absenti corda fovere face,
parce seni, restingue faces. Tu prome Falernum,
leniat ut curas ebria cura novas;
25
pone merum, pone et talos: post vina jocumque
it sopor, hic curas diluet ipse graves.