Quid me ludis, Amor? quid me, sevissime, cogis
in mea letifera currere fata manu?
Dure puer, dura natus de matre, Cupido, es;
non dii, sed rabide te genuere fere.
5Aut ego te rigido natum de marmore credam,
durius en ipso marmore pectus habes.
Aut hyrcana tibi concesserit ubera tygris,
vel, que te genuit, seva leena fuit.
O miserum, qui te superum dignatur honore,
10et tua fumifero numina thure rogat.
Surdus es, et geminas rogitantibus obstruis aures;
coecus es, et nullum, qui roget, usque vides.
Si deus ipse fores, si certum numen haberes,
qui modo sepe nocet, sepe iuvaret amor.
15Iupiter ipse deus quoniam iuvat equus Olimpo est,
nullaque celesti numina ab axe nocent.
Dii faciles homini sunt, et pietate moventur,
exaudire preces votaque digna solent.
Supplicibus grata respondet corniger Hamon
20voce, nec orantes spernit Apollo suos.
Atque ideo veteres statuere altaria divis,
et posita est ipsis hostia cesa deis.
Sed tu sponte noces, precibus nec flecteris ullis,
quas ego nocte fero, quas ego luce fero.
25Dure puer, dura natus de matre, Cupido, es;
non dii, sed rabide te genuere fere.
Fletibus heu quantis oneravique ethera votis,
qui potui lacrimis saxa movere meis.
Solus Amor tacuit, mecum flevere leones,
30et visa est gemitus silva dedisse pios.
Haud aliter sevo cum gallus amore periret
Menalus, et lacrimas saxa licea dabant.
Quid cupis? ipse semel dixisses, improbe, saltem
qui perit, ex multis pauca rogasset amans.
35Scilicet ut posset vite quod denique restat
ducere ubi est fletus Cinthia causa sui.
At procul exagitor, procul hac me pellis ab urbe,
me procul ab domina cogis abire mea.
Nec te noster amor dureve inflectere flamme
40ulla potest pietas, insidiose puer.
Insidiose, tuos audes vexare poetas:
nimirum divos ledis, inique puer.
Te pater ipse timet Mavors, qui prelia miscet,
et te dii pelagi, dii baratrique timent.
45Dure puer, dura natus de matre, Cupido, es;
non dii, sed rabide te genuere fere.
Debueras saltem nostri meminisse libelli,
quo cecini laudes, perfide, mille tuas.
Parce, puer, non te dum scripsi carmina noram;
50quas dederam laudes non tibi conveniunt.
Haud iterum nostro, puer, hoc laudabere versu,
crude puer, fueram quem ratus esse pium.
Ah! sinis insontes leto succumbere amantes,
me sinis indigna morte perire, puer!
55Mille fero en mortes, vivo moriorque vicissim:
vita mihi mors est, mors mihi vita foret.
Quam video nusquam videorque videre puellam,
sepe sua ante oculos currit ymago meos.
Et visa est niveis mecum pugnare lacertis;
60fallor, et amplexus effugit umbra datos.
Continuo excrucior, lacrime volvuntur inanes;
o nunquam misero visa sit illa mihi.
Hei mihi, quid volui? que tanta insania menti est?
Nescio quid fugiam, nescio quidve petam.
65In partes animum varias mentemque voluto,
haud scio que demum vita futura mea est.
Dure puer, dura natus de matre, Cupido, es;
non dii sed rabide te genuere fere.
Me quoque dum pereo, superi, defletis, amantem
70flet genus omne hominum, flet genus omne avium.
Solus, Amor, rides, tibi sum comedia soli;
mene etiam laetus fraude perire tua es?
«Hunc meus arcus», ais, «transfixit arundine, cuius
vulnera cum Phebo Iupiter ipse timet».
75Nec tuus arcus erat, posset qui ledere nunc me;
scis mea quot laqueos fregerit ira tuos.
Una fuit nostras posset que incendere flammas,
huius et auxilio fretus in arma ruis.
Illa tuos arcus, celeres capit illa sagittas,
80transadigit costas Cinthia sola meas.
Cinthia sidereis miserum me infixit ocellis,
(hoc fateor) precibus mota puella tuis.
Hec mihi pro meritis referuntur premia tantis.
Vis ut amem; quod amem posse videre negas.
85Quin peream potius? vitamque extinguere dextra
prestat; abi, iam te, quo velit ira, sequar.
Dure puer, dura natus de matre, Cupido, es;
non dii, sed rabide te genuere fere.
Discite nunc ex me, iuvenes, ne credite Amori:
90lurida sub dulci melle venena latent.
Dum novus est ignis, crescenti obstate furori:
qui novus est, modica vincitur ignis aqua.