Cinthia, pro meritis que reddam premia tantis
quot mihi iam clauso suggeris, alma, die?
Nunc ego per tenebras et per stabula alta ferarum
cogebar longas nescius ire vias.
5Forsitan abruptas cecidissem pronus in Alpes,
aut ego iam rapidi praeda leonis eram.
At tu, que nostros miserata es, Cinthia, casus,
obvia noctivage lampadis igne venis.
Qua sit iter, qua sint manifesta pericula monstras:
10o ego quas possum reddere, Luna, vices?
Efficiam semper tibi sit, dum forte laboras,
qui superet sonitu carmina dira suo.
Inde tua expediam prestanti numina versu,
qualia nocte iuvent, qualia luce patent.