Quid nimis elata es prestanti, Cinthia, forma?
Labitur occulto pulchra iuventa pede.
Non ita semper eris, variatur tempore vultus,
nec semper roseo splendet in ore nitor.
5Mane, vides, primo candescunt lilia sole,
vespere succisa languidiora rosa.
Te quoque destituet fugientis forma iuvente,
inque suos veniet curva senecta dies.
Te miseram dices, rugis cum tempus arabit
10et faciet crispas in tua damna genas.
Nunc tibi tempus adest, respondet lusibus aetas,
talia sublimis tempora querit Amor.
Te moneat facies, moneant te frontis honores;
qui perit, o, miseri sit tibi cura proci.
15Aspice, deficio; morienti consule amanti;
si moriar magnum, Cinthia, crimen habes.
Tu me sola potes longos deducere in annos,
sola potes nostris addere, nimpha, dies.
Si mihi tu faveas, si me spectabis amantem,
20confiteor vite spes eris una meae.
Sumne adeo informis? nullon' sum dignus amore?
sumne ego pro gente degener ipse mea?
O utinam facilis quamtum formosa fuisses!
sic mihi tu semper, Cinthia, grata fores.
25Dum faciem specto, digna es quam Phebus amaret.
Maius an ipsa suo, Cinthia, lumen habes?
Et cui non placeas, cum sis placitura Tonanti,
cum dederis ventis post tua terga comas?
vel cum contextum crines nodantur in aurum
30membraque purpurea cetera veste tegis.
Quicquid formosas decuisset habere puellas,
unum si demo, Cinthia dives habes.
Hoc unum est pietas, quam si modo, Cinthia, sumis,
usque adeo felix semper amator ero.
35Ergo vale et nostro cura indulgere furori,
et socies mores cum pietate tuos.