Salvébo, si vis íta: sed a me tíbi cave.
Nam est ánimus imponére tibi, nisí caves.
Rúrsus advérte mentém tuam, ní velis
Décipi, sicuti fálsus es nón semel.
Iterum átque iterum incipio, atque adeo
Totiés facio, neque tu ássequeris
Laqueós.
Haéc tibi, inquam, língua dolos parat, nec
Aúribus sentís, n'oculis vides. Nunc
Sáltem habe attentós oculos et aures.