His demum exactis | torquet qui sidera mundi
infit: eo dicente | premit placida aequora pontus
et tremefacta solo tellus, silet arduus aether.
«vivite felices | interque nitentia culta
140fortunatorum nemorum sedesque beatas.
haec domus, haec patria est, | requies ea certa laborum.
his ego nec metas rerum nec tempora pono:
imperium sine fine dedi, | multosque per annos
non rastros patietur humus, nec vinea falcem.
145at genus immortale manet, | nec tarda senectus
debilitat vires animi mutatque vigorem.