Quaeritur huic alius; nec quisquam ex agmine tanto
audet adire virum | sociusque in regna vocari.
haut mora continuo | placidam per membra quietem
125dat iuveni et | dulci declinat lumina somno.
atque illi medio in spatio | iam noctis opacae
omnipotens genitor | costas et viscera nudat.
harum unam iuveni | laterum conpagibus actis
eripuit subitoque | oritur mirabile donum –
130argumentum ingens – | claraque in luce refulsit
insignis facie | et pulchro pectore virgo,
iam matura viro, iam plenis nubilis annis.
olli somnum ingens rupit pavor: ossaque et artus
coniugium vocat | ac stupefactus numine pressit
135excepitque manu dextramque amplexus inhaesit.