Horrendum silvis | hoc illis curia templum,
570hae sacrae sedes, | miro quod honore colebant.
namque sub ingenti lustrat dum singula templo,
horrescit visu subito | insonuitque flagello
significatque manu et magno simul | intonat ore:
«quae scelerum facies, | quaeve aera micantia cerno
575Caesaris et nomen? | quae mentem insania mutat?
hae nobis propriae sedes, | hic tempore certo
perpetuis soliti patrum considere mensis.»
obstipuere animis | gelidusque per ima cucurrit
ossa tremor, | mensasque metu liquere priores.