CADA PIEZA VIVE EN UNA DIRECCIÓN · NADA VIVE EN UNA SOLA SALA  

PoetósferaLa BibliotecaSedulius Scottus

Sedulius Scottus · Medieval

Carminum collectio — 7.

latín

Frondibus in salicis suspendimus organa nostra;
Cana hiems vetuit nos resonare tropos;
Horrida corvino squalebat barbula mento,
Asperior ramno vultus eratque sopho:
5Rauca sonabat enim pastorea fistola nostra,
Nos quia deseruit pastor honestus oves.
Indoluit tam grande nefas verbosa Camena
Et cigneos vultus abdidit ipsa suos:
Fonte camenali glauco circumdata peplo
10 Summersit flavum sacra virago caput;
Ast ego maestificus tristabar Musicus Orpheus,
Euridice liquit me quia sponsa mea.
Sed cum florigeri micuerunt tempora veris,
Dulcisonis cecinit Calliope modulis:
15Aedibus in nostris melliflua carmina promsit
Graecula graecizans ore sonora modos.
Tunc me tristificum solatur carmine vatem
Armonico cantu mystica verba sonans:
"Sedulius, sat ave, tu Mosae filius amnis,
20 Tu Maro Leodii Musigenumque comes."
Tunc et odoriferis caelesti nectare guttis
Aspersit sophicum corque iecurque meum
Ambroseumque dedit potum mirabile gustu,
Ex paradisiacis quem tulit illa locis.
25Quo sorbillato surgunt nova gaudia menti,
Artis amor gliscit Calliopesque novae.
Mox hirsuta mihi cecidit scabrosaque barba
Et vultus statim sophicus emicuit.
Vt me conspexi decoratum munere divae,
30 In sacras aures paucula verba loquor:
"Vnde venis" inquam "Musarum splendida doxa?
Fontene Pegaseo Hesperidumve domo?
Heu quam tristifico doluerunt corcula vati
Te non praesente, sponsa venusta mea."
35Illa sed econtra dulci sic gutture fatur
Permiscens blandis musica verba iocis:
"Te quia pigra hiemps glacialibus horrida crustis
Romanas arces visere prohibuit,
Haut potui segnem vobiscum degere vitam,
40 Pastorem rutilum sed comitata meum:
Nam quamvis timidus mansisti garrulus Orpheus,
Assecla pastoris Calliope volui.
Nam mihi fas fuerat Latiares cernere terras,
Quis meus altiloquus floruit arte Maro:
45Me decuit sophicas Laurentum visere turmas:
Numquid nam solus clarus Homerus eris?
Si tibi Leodium dulcescit ceu pia mater,
Nec minus est dulcis Mantua clara mihi.
Si tamen oblectet secretas noscere causas
50 Migrandi Romam, has breviter referam:
Caesaris eximii Francorum iure Lothari
Pacificis votis consiliisque piis
Nec non consensu populi magnique senatus
Ad hoc eligitur nobilis Hartgarius.
55Inclitus hic generis florenti stemmate fulget,
Pulcher hic ingenio, pulcher et eloquio.
Hoc visum patriae magnae synodoque beatae
Mittere tam clarum pontificale decus:
Ad Petrum primum, quia primus pastor habetur
60 Caelestis Solimae, claviger atque potens,
Hinc renovare tuas res amplas, inclita Roma -
Regum Roma parens Ausonidumque decus,
Sed modo Francigenis trifidum famosa per orbem
Veris Christicolis Caesaribusque piis.
65Nos iter arripimus brumali tempore canum
Per niveos campos, per vitreasque vias;
Sed fide pastoris veluti fervore sinapis
Frigora mitescunt et glacialis hiemps,
Astitit <et> quotiens supra nos caerulus imber,
70 Eloquii rivis ipse levabat aquas.
Credo: patris nubes tunc suspendentis aquosas
Filius ut celsus Bartholomaeus erat.
Quadam forte die cum vestra poemata legit,
Alloquor eximium sic venerata virum:
75"En ego Sedulii sum vestri Musica coniunx,
Cignea Calliope vos sequor, alme pater.
Europae quoniam nimias transcurrere metas
Gressibus exiguis ipse sophista nequit,
Venimus Orphei nos vestri sic vice furvi,
80 Pro vobis triplicat psalliger ipse preces.
Isque domi residens scrutatur sidera caeli,
Laurens fit subito, Graeculus atque sophus,
Ventoso sonitu formas se vertit in omnes,
Dulcisonas Musas nos pepulitque foras."
85Haec dum prosequerer, tum riserat ille beatus
Oscula dans pacis "Nostra" ait "esto comes.
Accipe condignum munus tibi tale, Camena,
Orpheo lyrico quod dare disposui."
Tuncque meo capiti donat diadema venustum
90 Margaritatum syrmaque mirificum.
Nos tandem laeti Laurentum cernimus arces
Praeclaras urbes ac varias species,
Egregios populos, quos educat Itala tellus,
Florigeros agros cunctaque plena bonis.
95Omnibus inque locis Lantberti nobilis heres
Caelestis verbi sacra fluenta serit:
Cognovere virum populi civesque beatum,
Claruit angelicis vultibus ipse suis,
Exultant cuncti, laetatur maxima Roma:
100 "Pacis adest" clamant "angelus atque sator."
Gressibus hinc placidis Simonis tendit in aulam,
Angelicos inter quit rutilare choros.
"Expectate venis," tum Cephas aureus infit
"Almi Lantberti maxima cura tui,
105Caelicolaeque sonant: Salve spes aurea caeli,
Concives noster tu quia semper eris."
Tunc mox secretis Cephas nosterque loquelis
Angelica lingua mystica verba serunt.
O utinam tales potuissem noscere voces,
110 Quae superant Musas armonicosque tonos.
Imbribus at noster praesul rigat ora genasque,
Gaudifluis lacrimis pascitur ipse suis,
Fuderat atque preces puro de corde creatas,
Murmurat et gemitu sacra columba pio,
115Augustum magnum regem regumque precatur
Orans pro populo, Caesare proque suo.
Claviger astrisoni tunc inquit Petrus Olimpi
"Altithronus vestras audit in astra preces.
Terrestris Caesar vos diligit, ast mage summus
120 Regnorum rector pastor Iesus amat.
Hanc igitur totam maturis imbribus, urbem
Irrora pacis candida dona serens.
I decus Italicum, Romae splendorque senatus,
Conserva proprias, floride praesul, oves."
125Haec Cephas dicens libavit et oscula nostri
Oreque pastoris pastor et ora premit.
Vrbe remigramus transactis ordine rebus,
Ver pictum ridet floreque purpureo.
Candidus hinc Aries pastorem vexerat almum
130 Cornibus auratis picta per arva volans.
Ast ego maestificum te noscens esse Maronem
Aligero cursu visere te volui.
Me nam Calliopem per nubes duxit aquosas
Pegasus hymnipotens Musigenumque chorus.
135Quaesoque, rugosos frontis deponite sulcos,
Cum redeat vester praesul et amplus amor.
Bis Romam tendit, bis nos pius ille revisit,
Est quia tetragonos vividus ille lapis.
Pro domino primum Romanas visitat arces,
140 Rursum pro populi pace salute redit:
Ambulat ergo quater gemino succensus amore:
Aspice senarius hic micat ut numerus
Insignis facti qui testis semper habetur:
Perfectus pastor gaudeat hoc numero.
145Cuius honorificum septeno grammate nomen
Promittit Solimae sabbata stelligerae.
Nec non et numerus septeni grammatis ipsum
Laudibus eximiis fert super astra virum:
Nam centum decies lucescunt, bis quoque septem
150 In hoc pastoris nomine glorifici.
Nam legis domini centena merce fruetur,
Duplata requie corporis et spiritus.
Graiugenae Musae nomen hoc esse Pelasgum
Testantur, patrem HARTGARIONque sonant.
155Is, quia praevalida sapiens virtute coruscat,
Condignum meritis nobile nomen habet.
Diligit ipse tuam, quamvis sit furva, Camenam:
Ergo pio patri fistola vestra sonet.
Florigerae palmae palmarum sternite ramos,
160 Organa vestra sonent frondibus ex salicis."

Sigue explorando

Por su autor
Sedulius Scottus · 113 piezas más en la casa
Dónde vive
La Biblioteca

← Carminum collectio — 7.Carminum collectio — 7. →

Expediente

Autor
Sedulius Scottus
Título
Carminum collectio — 7.
Lengua
latín
Época
Medieval
Sala
La Biblioteca
Identificador
ws-la-carminum-collectio-7--sedulius-scottus-92defe
Cita recomendada
Sedulius Scottus, «Carminum collectio — 7.», Poetósfera, poetosfera.com/p/ws-la-carminum-collectio-7--sedulius-scottus-92defe.html

Las obras de dominio público se reproducen íntegras, con atribución y en la ortografía de su impreso. ¿Ves una errata o conoces una fuente mejor? Escríbenos desde Sobre la casa.