Lux aeterna deus fons lucis fons veritatis,
Perspicua tales argue luce viros:
Ius est namque tibi gemitus audire tuorum,
Qui te quique tuum nomen amore sonant.
5Tu pater es veri, verus deus, omnia verax,
Te verum dominum cuncta creata probant.
Ergo fuga densas, o lux inmensa, tenebras,
Detege mendosos luminis ore globos.
Non confundantur mites te principe pacis,
10 O fili David, o Salemone prior;
Sed confundantur mendosi daemonis arma,
Quis inopes contra sibilat aspis oves.
Tu leo de Iuda, tu rex, <tu> splendide Christe,
Vince latebrosas luce nitente strophas.
15Clarescat cunctis erroris et atra caverna,
Vnde serit piceas falsa loquela faces.
Tu quondam fueras castae fautorne Susannae,
Testes falsidici nec valuere viri?
Non illis geminus numerus, non cana vetusta
20 Profuit, haut fusum falsa per ora malum;
Sed te veraci domino, te iudice summo
Sorpserunt reprobos Tartara caeca viros:
Qui dilexerunt mendosis figmina plastis,
Inter mendosos praemia digna luunt.
25Magne, tui victrix sic splendet celsa potestas,
Cuius in aspectu nubila falsa cadunt.
Tu solus nobis sis iudex, Christe, benignus,
Alto deque throno propitiare tuis.
Credimus altithroni genitum te, maxime rector,
30 Speramus mitem mitibus esse ducem:
Ergo tuis famulis alienae sarcina molis
Non apponatur iudice te domino;
In te sperantes non confundamur in aevum,
Sceptri virga tui frangat inorme nefas;
35Iustitiae trutinam manibus rege, candide iudex:
Vera volent sursum, vergat in ima malum.
Tu nobis clipeus, tu sis turrisque salutis;
Maxime, tu minimos respice, Christe, tuos.