Saulus erat quondam cognomen rite tenendo,
Nam velut emerito dogmata vera premit.
Quis tandem penitus traductus lumine vero,
Paulus ut emeruit, nomine dignus erat?
Lumine privatus mentis, jam sacra vetabat;
(0416C)Visum dum recipit, deserit omne nefas.
Gentibus hic tradit vera praecepta magistri,
Convocat et cunctos dogmate mellifluo,
Cordibus obtunsis reserat arcana beata,
Quae tandem tenebris fulgure plena parat.
Solis more micat radios spargendo per orbem,
Lucet et in cunctis clarius eloquiis.
Alta petit raptus coelestia verba secutus
Quae minus humano ore referre licet.
Fluctibus obruitur pro Christi nomine mersus,
Caeditur innocuus verbere multiplici.
Haec patitur Christi per carnem stigmata portans
Victor, et ascendit culmina clara poli.
Si tu quique legas perquiras jusserat esse
Ista quis expedient prospice quae remanent.
(0416D)At te colens cultu per thus haerebit in aula
Teter ubi nunquam zabulus esse valet.
(0417A)Totus erat pulsus de summo culmine firmanti
Eligimur sociis gratis honorifice.
Pasqua lanigerii florent sine limine morea
Ecce quies dubito non ibi plena fore.
Rumor celsus erit regno cum nos gradiamur;
Terror erit lapsis, ut bonus alta petit.
Volvere quis poterit coelorum praemia dicta?
Salve, chare Pater, accipe quodque petis.