Sanctorum meritis beatificando domno et fratri Importune
Domne dulcissime
Et frater carissime
Inportune. Quod recepisti,
Tam dura estimasti,
Nos iam vicina morte de fame perire,
Quando talem annonam voluisti largire.
Nec ad pretium nec ad donum
Non cupimus tale anone.
Fecimus inde comentum —
Si Dominus imbolat formentum! —
A foris turpis est crusta;
Ab intus miga nimis est fusca,
Aspera est in palato,
Amara et fetius adoratus.
Mixta vetus apud novella;
Faciunt inde oblata non bella.
Semper habeas gratum,
Qui tam larga manu voluisti donatum,
Dum Deus servat tua potestate,
In qua cognovimus tam grande largitatis.
Vos vidistis in domo,
Quod de fame nobiscum morimur. Homo,
Satis te presumo salutare
Et rogo, ut pro nobis dignetis orare.
Transmisimus tibi de illo pane;
Probato, si inde potis manducare.
Quamdiu vivimus, plane
Liberat nos Deus de tale pane!
Congregatio puellare sancta
Refudat tale pasta.
Nostra privata stultitia
Ad te in summa amiticia.
Obto, te semper valere
Et caritatis tue iuro tenere.