Da, Pater omnipotens, per saecula longa, precamur,
Spes et certa piis hospitibus venia.
Candida ne meritis fuscentur stamina nostris,
Neu metis sistat palma parata meis.
Surgat qui propriae genitricis fotus in alvo
Ad gustum vitae per tua dona venit. (0338B)
Tu mea vel tenui perfundis corda sapore,
Tu testem linguam sanguinis esse facis.
Celsa tenebroso frondescunt arbuta luxu,
Quae nullis strinxit falcibus agricola.
(PL 63 0338B)