Galo, mi frater quem ditat littera diues,
Suscipe simpliciter burguliensis aue.
Scriptito simpliciter, nec nostram simplicitatem
Nec calami nequam despice desidiam.
5Ad te, Galo meus, modo destino carmina nostra,
Quae tibi delegat irrequietus amor.
Irrequietus amor ad <te rescrib>ere cogit,
Nam tibi me iungit irrequietus amor.
O utinam te iungat idem michi foedus amoris,
10 Vt michi te iungat sollicitatus amor!
Tutior iret enim firmo pede nostra camena,
Si munirer ego dignus amore tuo.
Nam me dictandi uel nulla scientia munit,
Vel tenuis; sed me carminis urget amor.
15Anser raucus ego strepo sedulus inter olores,
Inter aues querulas rauca cicada strepo.
Tempto cum nequeo; conor, sed ad ima relabor;
Quod nescire scio me, magis aggredior.
Idcirco nostram multi spreuere camenam
20 Et mea, iure quidem, reiciunt studia.
Sed tu, quem nostrum bonitas tua fecit amicum,
Indulgeto meis inualitudinibus;
Erratus nostros medicanti corrige dextra,
Et tamen, hoc queso, compatiare michi.
25Nam plus quam medicum se prestet amicus amicum,
Vt curet morbos et ueluti foueat.
Tu uero, quem non perpauca scientia dotat,
Quam scio, quam dico, cautius id facies.
Responde quocumque modo, rescribe roganti;
30 Hoc studium nostram f<ir>met amicitiam.
Composui <quedam tibi> quae transmitto uidenda
Sermo<ne pedestro at>que metri pedibus
Pluri<ma composui qu>ae mecum clausa reseruo
............... <c>om<p>ita circueunt
35......................... amicus adire
N.........................mee
............................. legenda
............................. meum
........................... colloquiorum
40 Imp<erfecta licet perl>ege scripta mea.