Ecce Beatricem noster stilus aggrediatur;
Me uidisse tamen uix reminiscor eam.
Vix reminiscor ego me conspexisse puellam,
Quae nil respondit sepe rogata michi.
5Carmina proferret sua uel mea sepe rogaui
- Carmina nec deerant ista uel illa sibi -,
Sed taciturna nimis digitum superaddidit ori
Et uelo oppanso se uelut occuluit;
Tanquam per cribrum poterat tamen ipsa uideri,
10 In uelo siquidem multa fenestra fuit.
Displicuit quia nil retulit michi multa roganti
Et me cum uideo asinum ante liram.
Aut nimis effertur, aut callet rustica uirgo,
Forsitan aut sunt haec duo iuncta simul,
15Aut magis officio linguae priuata manebat,
Quam praesens illi forsitan abstuleram.
Sed neque Medee neque Circes carmina noui;
Immo puellaris repperit haec nouitas.
Coram uirginibus homines satis obstupuere,
20 Obstupuit nulla femina coram homine.
Nunc igitur tempto si linguam forte recepit,
Si somnus ualuit uel medicina sibi.
Versibus irrito mutam si forte loquatur,
Inuito precibus, excito carminibus.
25Carminibus laudet uel damnet carmina nostra,
Sin autem mutum sit pecus et mutilum.