En iterandus adest iterato carmine Teucer
Dissimilem sibimet quem bis ego cecini.
Est sibi dissimilis qui mentem mutat in horas,
Vt, quicquid modo uult, mox quoque nolit idem.
5Iste fuit nostris adiectus nuper amicis,
Debuit et quartum quintus habere gradum.
De Teucro cecini carmen tunc anticipatum:
Quod cecini, tantum spes michi contulerat.
Meque frui Teucro speciali rebar amico
10 Et factum dixi quod poterat fieri.
Talis erat Teucer, sed Teucer mox fuit alter
Et de corde meo destituendus erat.
Spem michi mutauit quia se mutauerat ipse
Et transgressus erat foedus amicitiae.
15Inuehor in Teucrum solitis circumdatus armis:
Armatura michi nostra camena fuit.
Et mox, alterius genus intrans materiei,
Ipse priora citus carmina dececini.
Ilico castra mouens contra puerilia facta,
20 Inspico nostros in puerum cuneos.
Expes de Teucro, Teucri quoque federis expers,
Diuerti nostrum mox alias animum.
Intentusque aliis, Teucrique incurius ipse,
Nusquam de Teucro sollicitabar ego.
25Contigit ut Teucer rediens accederet ad me
Et michi seruitium protulit ultro suum.
Quis sanae mentis oblata cupita recuset?
Nec fuit indignum supplicis obsequium.
Ergo, correctum se factis testificatus,
30 Continuo Teucer promeruit ueniam.
Quis se testanti culpam ueniamque petenti
Pectoris humani duruit ad ueniam?
Et uenialis erat, quia momentaneus error
Atque iuuentutis propria mobilitas.
35En de conuerso laetamur deque reuerso
Et Teucro quartum reddimus ecce gradum.