Debitor a multo rescribo tempore reddens
Carminibus multis carmina pauca tuis.
Scis quia detinuit me longi cura laboris
Meque procellosum sollicitauit iter.
5Sollicitauit iter me ne rescribere possem,
Nec tamen esse tui compulit immemorem.
Semper eras nostri sociusque comesque laboris,
Et puto te nostrae participasse uiae.
Nunquam nostra tui fuit immemor, aut in eundo,
10 Aut in curando res alias, anima.
Si plus non poteram, michi te uigil effigiabam
Teque figurabant somnia multa michi.
Causidicis aderam nec eram longinquior a te
(In tantum michi te conciliarat amor)
15Quam si nos nobis aut res bona contiguasset,
Aut recrearet me gratia colloquii.
Intererat curis curae pondus grauioris,
Quae, quamuis grauior, esset amabilior.
Obtabam reditum, reditum meditabar anhelus,
20 Si quando ualeas tu michi restitui.
Ecce reuersus ego te per mea scripta reuiso
Teque salutato, gaudeo si ualeas.
Si ualeas ualeo, manda michi quod tibi mando,
Vt quoque me recrees, fac cito me uideas.
25O utinam tandem nos nobis restituamur,
Vt saltem pauset cartula fessa diu!