Hoc templum Buggae pulchro molimine structum
Nobilis Eutuuini erexit filia regis.
Qui primum imperium Saxonum rite regebat;
Dona et praesentis contemnens culmina regni,
Divitias mundi rerumque reliquit habenas,
Plurima basilicis impendens jura novellis.
Quam nunc ruricolae servant monasteria jura
Exin sacratam perrexit quaerere vitam,
(1310A)Dum proprium liquit Christi pro nomine regnum:
Qui tamen ante tribus gessit certamina pugnis,
Et ternis pariter confecit bella triumphis;
Seu rexit regnum plures feliciter annos,
Donec conversus cellam migravit in almam.
Inde petit superas meritis splendentibus arces,
Angelicis turmis ad coeli culmina ductus,
Coelicolis junctus laeta . . . sorte superna.
Post hunc successit bello famosus et armis
Rex Ceadualla potens regni possessor et haeres,
Sed mox imperium mundi sceptrumque relinquens,
Turgida cum ratibus sulcabat caerula curvis,
Et maris aequoreos lustrabat remige campos,
Algida ventosis crepitabant aequora flabris,
(1310B)Donec barca rudi pulsabat littora rostro.
Exin nimbosas transcendit passibus Alpes,
Aggeribus niveis et montis vertice septas.
Cujus in adventu gaudet clementia Romae,
Et simul Ecclesiae laetatur clerus in orbe,
Dum mergi meruit baptismi gurgite felix.
Post albas igitur morbo correptus egrescit
Donec mortalis clausit spiracula vitae,
Alta supernorum conquirens regna polorum,
Clarum stelligeri conscendens culmen Olympi.
Sed his principibus coelum penetrantibus altum,
(Quorum descripsi jam bina vocabula dudum)
Tertius accepit sceptrum regnator opimum,
Quem clamant In incerto cognomine gentes,
Qui nunc imperium Saxonum jure gubernat,
(1310C)Quo regnante novum praecelsa mole sacellum
Buggae construxit supplex vernacula Christi,
Qua fulgent arae bis seno nomine sacrae;
Insuper absidam consecrat Virginis ara.
Praesentem ergo diem cuncti celebremus ovantes,
Et reciproca Deo modulemur carmina Christo.
550 Menstrua volvuntur aeternis tempora festis,
Et vicibus certis annorum lustra rotabunt.
Dulcibus antiphonae pulsent concentibus aures,
Classibus et geminis psalmorum concrepet oda.
Hymnis et crebro vox articulata resultet,
(1311A)Et celsum quatiat clamoso carmine culmen.
Fratres cum laude laudemus voce Tonantem,
Cantibus et crebris conclamet turba Sororum,
Hymnos ac psalmos et responsoria festis
Congrua promamus subter testudine templi,
Psalterii melos fantes modulamine crebro:
Atque ex fidibus nitamur tendere lyram,
Ut Psalmista monet, bis quinis tendere fibris.
Unusquisque novum comat cum voce sacellum,
Et lector lectrixve volumina sacra resolvat.
Istam nempe diem, qua templi festa coruscant,
Nativitate sua sacravit virgo Maria,
Quam jugiter . . . Augusti tempora mensis
Dividitur medio dum torrens Sextilis orbe,
Qui nobis iterum restaurat gaudia mentis,
(1311B)Dum vicibus redeunt solemnia festa Mariae,
Et veneranda piis starent altaria donis.
Haec domus interius resplendet luce serena,
Quam sol per vitreas illustrat forte fenestras,
Limpida quadrato diffundens lumina templo.
Plurima basilicae sunt ornamenta recentis,
Aurea contortis flavescunt pallia fillis,
Quae sunt altaris sacri velamina pulchra,
Aureus atque calix gemmis fulgescit opertus,
Ut coelum rutilat stellis ardentibus aptum [ F., apertum]
Sic lata argento constat fabricata patena,
Quae divina gerunt nostrae medicamina vitae,
Corpore nam Christi sacroque cruore nutrimur.
Hic crucis ex auro splendescit lamina fulvo,
(1311C)Argentique simul gemmis ornata metalla.
Hic quoque thuribulum capitellis undique cinctum
Pendet de summo, fumosa foramina pandens;
De quibus ambrosia spirabunt thura Sabaea,
Quando sacerdotes missas offerre jubentur.
Nunc clara ingenito dicatur gloria Patri,
Nec minus et Genito promatur gloria Nato,
Spiritus atque sacer consorte laude fruatur.