CADA PIEZA VIVE EN UNA DIRECCIÓN · NADA VIVE EN UNA SOLA SALA  

PoetósferaLa BibliotecaIohannes Boccacius

Iohannes Boccacius · Medieval

Buccolicum carmen (Boccacius) — 7

latín

Florida,Daphnis. quid stertens commissum linquis ovile?

Non satius fuerat dixisses: — Servet amicus

hoc saltem Daphnis — recubas dum vieta lyeo?

TuFlorida. servare gregem nosti, fur pessime Daphni,

5cum veteres flectas fagos immersus hyaco?

NonDaphnis. ego quod vidi nuper, dum septa Phaselis

crinibus exires sparsis et veste soluta,

clam dicam: te tristis amet sine mente Lupiscus?

VirFlorida. gregis impulsus rabie michi fugetat illuc.

10An tibi liquissem, quem sevo vulnere capros,

alphei in medio nemoris, fetasque capellas

carpentem vidi? Quanquam plangore Phaselis

posceret in vacuum, tu per dumeta trahebas

infestus curva preaptas falce bidentes.

NonneDaphnis. ego quo libuit poteram deducere nostras?

PortastiFlorida. tecum, credo. Quid, pessime, «nostras»?

Circius aut misit, seu forte Ercinia mater?

Quid fuit alpheis tecum? Vetus extat origo

his quidem ab Ellaida, tibi tristis et aspera patrem

20barbaries inculta dedit. Quid, pessime, « nostras »?

QuidDaphnis. Galathea, precor, faciet, cum talia Lusca

audet, et infando deturpat gucture Daphnim?

Belua, me nemorum nuper pecorisque magistrum

silvicole fecere senes, omnisque potestas

25arbitrio commissa meo est. Quos Yndus inundat,

quosve Pyreneus collis seu celifer Athlas

quosque tenet Rhodopes silvis aut abluit Hebrus,

quosve niger garamas ferventibus urget harenis

arceo pastores; et tu, male sana, superbis!

EtFlorida. quos iam celo dederat decepta vetustas,

merserat aut orco, pariter dixisse decebat,

cum tibi sit parvus nemorum vix angulus unus,

iure cui possis fragiles iniungere leges.

Yndos Mosa secat, getulos abluit Albis,

35atque tuas, Tybris, Rhenus nunc sulcat’harenas !

I, decus arthoum, theutonos lude bilingues;

nos titulos vacuos et lentos novimus arcus.

QuidDaphnis. «titulos»? Non, orba, vides quibus ipse molosis

progrediar septus? Lauros Galathea reservat;

40ornet et ut pexos nobis aliquando capillos,

flectere serta manu cepit. Tunc anxia dices:

«Nos titulos vacuos et lentos novimus arcus»!

OFlorida. miserum! tibi serta comis Galathea virentis

imponet lauri? Tedas extinguere flammas

45tunc dicam, referetque diem tunc Hesperus et sol

inducet veniens umbras. Qui primus honores

hos tulit in silvis, poterit deposcere taxos

et lauri tristes porcis exponere frondes,

si te gestantem videat. Michi numina prestent

50ante diem moriar, latiam quam cernere danem

sauromate possim crinesque caputque prementem.

QuidDaphnis. tantum, delira, tumes? quod iussit Apollo

tu renuis? Melius fuerat componere lites,

et quos iamdudum nostris antiquior etas

55exhibuit sertis flores, tu candida letos

prestares, ut sacra tuis Iovis ales ab alto

invigilet gregibus removens vulpesque luposque.

HacFlorida. ego te semper cognovi retia cervis

aut capreis laqueos, mediis in vallibus, arte

60tendere, cum iaculo valeas nil, optime Daphni;

blandiris, cecamque putas includere claustris.

Nosceris; errasti. Nec tu, quibus inscia quondam

orane nemus septasque dedi taurosque caprosque

amplexusque meos ac oscula leta; nec illa

65secula volvuntur nobis; nec vertitur ordo

qui dudum, quo grandis erat per compita Daphnis.

Absit et ut credam, de te modo sentiat, acer

qui fueras predo, tam sancte summus Apollo,

iusserit ut lauro tua cingas tempora sacra.

70Sed cedam. Memini puerum dixisse Goliam

esse polos superúm, campos mortalibus esse

concessos, quos quisque sua dicione teneret.

Libera sum mulier, nullo sociata marito,

et thalamis ultro renuo iurique iugali;

75sunt vires animique manent, arcusque trucesque

custodes ovium, peperit quos seva Licisca;

et moriar potius quam iactem lilia corvis.

LiberaDaphnis. tu mulier? Quasi non viderimus ipsi

quot mechis prostrata iaces ! Carecta Phaselis,

80si tu forte neges, servant vestigia sulcis.

Venales tibi, stulta, manus mercede parasti:

hos fortes arcus, iacula hos tutosque recessus

esse putas? Fex nempe virum servique fugaces

sunt, quos dirus amor seu forsan tristis egestas

85e silvis pepulit nostris. Non, hercle! sagictam

eximerem pharetra: loris virgisque fugabo.

Ast tu summe colum calathosque, et pensa puellis

impartire tuis, et pascua linque bubulcis.

Spirantes tymbre tibi sint, mea Florida, cure,

90atque roseta tuis aperi et violaria pande;

collige iam flores, pueris compone corollas

et natis occide sues, convivia pone;

da spatium barbas pectant, da stringere vestes,

da laqueis ambire femur, da tempora ludis,

95da vitreos fontes, quorum testantibus undis

incedant compti; radios et findere Phebi

permitte, ut possint animos assummere grandes,

dum tenues ydolo, segnes se corpore cernent;

da graciles stipulas, umbras compone recentes,

100sterne leves algas, nymphas immisce procaces,

da vina et somnos et vesca papavera lentis,

pelle canes silvis, arbustis pelle cicadas:

sed tandem videas miseris quid feceris, hercle!

Nos frigius lusit pastor, nos sprevit Osyris,

105non impune diu; nec tu, si spreveris, inquam.

SicFlorida. faciam, dum grata quies, dum floridus annus,

dum virides silve stabunt celumque serenum,

invidus ut doleas. Sed quid male sanus amores

obicis indecores? Nemo, stolidissime, credet:

110mos vetus est mechis matronis turpia castis

obiecisse quidem; testis michi maxima quercus

sacra Iovi, quia falsa refers. Ast, inclite, quid tu?

quid «frigius pastor»? quid dicis: «sprevit Osyris»?

«non impune», miser? Quasi iam nemus omne canopum

115videris et mysios colles vallesque Camandri

cum vix agnoscas, tibi celsos elicis ignes.

Hec stolidis stipula referes aliquando napeis,

dum tu pannonos victos cantabis agrestes.

Nec taceas nuper signatum limen ab angue,

120segnicieque tua pactum ex ferrugine sertum

in campis henetúm. Sunt hec purganda priusquam

excidium fagis, Daphni, septisque mineris

inflatus rabie. Satius tibi vertere passus

orbis in extremum, quo tu mulieribus arces

125erigis ac onagris componis septa comatis,

vinitor et tensos resecat tibi vitibus antes.

MeDaphnis. miserum! raucis veni contendere ranis.

Te natis commendo tuis. Hi pectere crines

et faciem purgare tuam vestesque novare

130et mores ornare tuos laudesque levare

noverunt. Primi facient, ni fallor, ut Arnus

nuntiet alpheis quoniam tua colla superba

calce premam victor, vacuatis sanguine fibris.

HesperidumFlorida. michi poma dedit thirinthius heros,

135asseruitque graves egris hec ponere somnos

freneticis. His ergo tuo postremo medebor

fervori, magnos memini pressisse furores.

Insuber atque ligus posi hec tua somnia solvent.

Sigue explorando

Por su autor
Iohannes Boccacius · 21 piezas más en la casa
Dónde vive
La Biblioteca

← Buccolicum carmen (Boccacius) — 6Buccolicum carmen (Boccacius) — 8 →

Expediente

Autor
Iohannes Boccacius
Título
Buccolicum carmen (Boccacius) — 7
Lengua
latín
Época
Medieval
Sala
La Biblioteca
Identificador
ws-la-buccolicum-carmen-boccacius-7--iohannes-boccacius-27b5f0
Cita recomendada
Iohannes Boccacius, «Buccolicum carmen (Boccacius) — 7», Poetósfera, poetosfera.com/p/ws-la-buccolicum-carmen-boccacius-7--iohannes-boccacius-27b5f0.html

Las obras de dominio público se reproducen íntegras, con atribución y en la ortografía de su impreso. ¿Ves una errata o conoces una fuente mejor? Escríbenos desde Sobre la casa.