Crux certa ducit ad astra via.
Quicunque gressu coelica scandere
Sublimiorum regna Quiritium
Gestis renascentisque Lunae
Chrysofluas numerare curas,
Inscende velox remigium Crucis,
Ut sempiternae flumine gloriae
Puroque possis gaudiorum
Perpetuo fluitare fonte:
Quem delicato Coeligenum Sator
Divinitatis nectare diluit,
Vinoque demulsit cruoris
Astrigeri moderator orbis.
Fastigiosae praesidio Crucis
Immurmurantum culmina nubium
Et flante protrusos susurro
Incolumis superabis Euros.
Crux te labantem proteget unica
Mortalitatis stamine diruto,
Festosque membrorum lacertos
Empyreo religabit ostro.
Tam laeta quis non currat in omina?
Quis non reposcat de Cruce vivere,
Quae sola Divorum phalangas
Innumeras numeravit astris.
Spectavi solam, semper in orbe Crucem.
Lex cruce Romanos exemit Romula cives,
In cruce Romuleus ne pateretur honos.
Romanus nemo est, nemo, mihi credite, liber,
Qui sua dat mundi colla premenda jugo.
Quisque suae patitur miseranda pericula vitae,
Maxima vipereo gaudia felle madent.
Innumeras parat ipsa cruces nutritque voluptas:
Deque cruce innumeras crux parit una cruces.
Marmora Sisyphiis haerent minus arcta lacertis,
Membra Ixioniae sunt minus apta rotae;
Et vicina minus Tityo sunt rostra renato,
Paestanisque minus spina marita rosis:
Quam sua crux orbem penitus connexa fatigat.
O amor! haerentes quid fugis orbe cruces?
Ante tenebrosam stultus vitaverit umbram,
Quam tu vitabis spicula dira crucis.
Tolle tibi mundum, penna pete remige coelum,
Crux simul aetherium sollicitabit iter.
Fulgidus Assyrio conviva recumbis in ostro,
Arbitra crux coenae prima futura tuae.
Corpora das somno, crux somni nescia tecum
In pluma ponet nobiliore caput.
Nempe Theonino nunc livor pectora morsu,
Ira Lycambaeo nunc edit ore jecur,
Et nunc insomnes rodunt praecordia curae
Nunc cor ferrato pectinat ungue dolor.
Jam morbus rapidis depascitur ilia flammis,
Jam piger eifuto serpit in ossa gelu.
Omnia quid memorem? Fabium lassare loquacem
Vastaque clamosi Stentoris ora valent.
Quidquid in orbe manet, quod Titan excoquit auro,
Quod vomit et Thetys, nil nitet absque cruce.
Sceptra, magistratus, fasces, erucis omnia plena,
Auro plena Midae scrinia plena crucis.
Huic infaustus Hymen, huic proles degener est crux,
Spes adeo sibi crux, crux Amor ipse sibi.
Agricolae mentita seges, trabs naufraga nautae,
Vulnera militibus, prodita signa duci,
Regibus est regnum sua crux, locupletibus aurum,
Dum locuples arcae, rex timet usque throno.
Nec dubites, regum cur ardua vertice stet crux,
Cur gerat inscriptas fronte moneta cruces.
Maxima regna crucis, toti crux imperat orbi.
Vis vitare crucem, tolle repente crucem.
In Cruce omnia vinces.
Si quem Cypridos ustulant calores,
Aut jactis agitat Cupido taedis,
Funestis loquor improbisque flammis:
Huc ad purpureos recurrat imbres,
Imbres Arboris humido fluentes
Luxu, dum croceo madet Cruore,
Et rubro fluit amne Crux Tonantis,
Qualem nulla dedit Cilissa fusis
Nubes imbribus optimis liquorem,
Nec Romae (licet insolens Latinis
Rursum sparsio fiat in theatris)
Talis per cuneos patrumve suevit
Ullus per mortium meare rivus,
Qualis de Cruce manat aeviternum
Rivus sidereo fluens corymbo.
O lympham nimis, o nimis beatam!
Nimbus perpetua saluber undae,
O qualis (Deus!) ille nimbus undae,
Quam morbis bonus et saluber aegris,
Quam sanis pretiosus, incolisque
Felix omnibus accolisque nimbus!
Illum prae Cyrio placere succo,
Illum prae Solymo probari olivo,
Novit, qui rigidum peremit aestum,
Et qui fugit Erinnyos furorem,
Novit, qui Stygias fugavit umbras
Conscenditque poli plagas superni.