Tempus est, ut commendetur terrae corpus meum, et me ad te venire jubeas.
Quid juvat nigras habitare terras
Asperum leto simulante somnum?
Quid juvat fluxae numerare longa
Saecula vitae?
Ite, mordaces, procul ite, curae!
Ille, qui coelum nebulasque ducit,
Me Crucis lauro penetrante nubes
Ultro coronat.
Et coruscanti radiata coelo
Crux triumphatum mihi donat aevum,
Dum jubet carpi diuturniores
Stamen in annos.
Nunc adest tempus remeante Phoebo,
Quod dat aeternum diadema fronti,
Et facit nostrum sepelire tetra
Corpus in urna;
Quae virescenti superat nitore
Chloridos rores, et inevolutos
Cynnami libros, et odora Medi
Vulnera trunci.
Pampinus picta cui cedit uva,
Cedit effusis cyparissus umbris,
Una cupressos Crucis inter omnes
Splendicat urna.