Tanc uless 'a vester riches per gi do a si plasei
De dutrines y perdiches ne 'n uless 'i plu 'nsavei
Gor si cieses arbandunessi, per n' uni plu mulestei,
Gi medré 'nteur uless 'i ma per viver co che mei.
O pudèssun pu danjeura stè almancul te si lùec,
Sce nes giss 'ncie vel 'eura, velc 'n creus y no me pùec;
Chesc ne fossa pùec y nia, a cunfront de rué demez,
Y d' avei per cumpanja gent che nes ulèss demez.
Rengrazion me la Madona, neus duc canc che son mo tlo,
Tlo nes vala 'mpò mo bona, gran plu ben ne vala injò
Dut 'l mont ne ve cuntenta, sce zercheis me gudimenc,
Chei che à 'n pùe la stenta jé de 'l solit plu cuntenc.
Chel Bel Die 'nstès ne 's tlama me i beac, y gran ricons,
Or y argent avrà 'i a sama ma 'ncie creuses a ciestons.
A 'l 'nconter specialmenter tlama i pueres, Die, beac,
Po sarà 'i pu bonamenter ben a paravis de viac.
Eis audì sc' che Idie resona d' la richezes de chesc mont?
Si sentenza enscila zona y ve 'l dis 'n auter pont:
Tres 'n bus de 'n odla passa plutòsc ben 'n gran camel,
Ma 'n ricòn cun si gran cassa va a paravis plu mel.