En cossirer et en esmai
sui d’un’ amor que.m lass’ e.m te,
que tan no vau ni sai ni lai
qu’ilh ades no.m tenh’ en so fre,
c’aras m’a dat cor e talen
qu’eu enqueses, si podia,
tal que, si.l reis l’enqueria,
auria faih gran ardimen.
Ai las, chaitius! e que.m farai?
ni cal cosselh penrai de me?
Qu’ela no sap lo mal qu’eu trai
ni eu no.lh aus clamar merce.
Fol nesci! ben as pauc de sen,
qu’ela nonca t’amaria
per nom que per drudaria,
c’ans no.t laisses levar al ven.
E doncs, pois atressi.m morrai,
dirai li l’afan que m’en ve ? —
Vers es c’ades lo li dirai. —
no farai, a la mia fe.
si sabia c’a un tenen
en fos tot’ Espanha mia ;
mais vol morir de feunia
car anc me venc en pessamen.
Ja per me no sabra qu’eu m’ai
ni antre no l’en dira re.
amic no volh ad aquest plai,
ans perds Deu qui pro m’en te :
qu’u no.n volh cozi ni paren.
que moût m’es grans cortezin
c’amors per midons n’aucia ;
mais a leis non estaran gen.
E doncs. ela, cal tort m’i fai,
qu’ilh no sap per que s’esdeve ? —
Deus ! devinar degra oimai
qu’en mor per simor ! — et a que ? —
al men nesei chaptenemen
et a la grau vilania
per que.lh lenga m’entrelia
can eu denan leis me prezen.
Negus jois al men no s’eschai
can ma domna.m garda ni.m ve,
que.l sens bels doux semblans me vai
al cor, que m’adous’ e.m reve ;
e si.m dura va lonjamen,
sobre sainhz li jnraria
qu’el mon mais nulhs jois no sia :
mais al partir art et encen.
Pois messatger no.lh trametrai
ni a me dire no.s cove,
negu cosselh de me no sai;
mais d’una re me conort be:
ela sap letras et enten,
et agrada.m qu’eu escria
los motz, e s’a leis plazia,
legis los al meu sauvamen.
E s’ leis autre dols no.n pren,
per Deu e per merce.lh sia
que.l bel solatz que m’avia
no.m tolha ni.l seu parlar gens