Τρώγουσα εἰς μυρσινῶνα κίχλα τὸν καρπὸν μυρσίνης
διὰ τὴν γλυκύτητά του δὲν ἀπεῖχεν ἀπ' ἐκείνης
καὶ ἂν ἔβλεπε μακρόθεν κυνηγόν της προχωρούντα
καὶ τὴν τρυφηλήν του κίχλαν νὰ συλλάβῃ προσπαθοῦντα·
συνελήφθη· σφαζομένη ἔκραξε «πολὺ λυποῦμαι
διὰ ὴδονὴν τροφῆς,
τὴν ζωὴν αὐτὴν στεροῦμαι
ἐν τῷ μέσῳ τῆς τρυφῆς.»
Ἐπιμύθιον.
Πόσοι Λούκουλοι ἐν μέσῳ τῶν πολυτελῶν των δείπλων
αἴφνης εἰς πικροῦ θανάτου μεταβαίνουσι τὸν ὕπνον.