Δυστυχὴς εἰς τὰς γυναῖκας ὅστις προσπαθεῖ ν' ἀρέσῃ!
Δυστυχέστερος δὲ ὅστις εἰς κακὰς γυναῖκας πέσῃ!
Εἶχε δύο ἐρωμένας ἀνὴρ μέσης ἡλικίας·
ἡ μὲν μία ἦτον νέας, καὶ ἡ δὲ προβεβηκυίας·
ἡ γεροντοτέρα πρώτη φοβουμένη μὴν τὸν χάσῃ,
ἐφιλοτιμεῖτο τρίχας μελανάς του ν' ἀποσπάσῃ·
κ' ἔχουσα εἰς λευκὸ χέρι
ταναγρίτσαν σιδηρῆν
πᾶσαν τρίχα τοῦ ἀφαίρει
ὁπωσοῦν μαυριδερήν.
Γέροντα ἡ νεωτέρα ἐραστὴν ἐντρεπομένη
σπῶσα τὰς λευκὰς, ὀπίσω δὲν ἐδέχετο νὰ μένῃ.
Καὶ αὐτὴ τὴν ἄσπρην τρίχα
ἔτρεμεν ὡς φθισικὸς
τὸν νυκτερινόν του βῆχα,
κ' ἔστελλε κακῇ κακῶς.
Ἀλλ' αὐτὰς ἀπὸ τὰς δύο φαλακρούμενος κυρίας
ἔγινεν ἡ κωμωδία ὁ σπανὸς τῆς κοινωνίας.