Ἄνθρωπόν τις σφαγιάσας ὡς κακοῦργος κ' ἐναγὴς
εἰς τὴν ὅλην δὲν ἐχώρει ἐπιφάνειαν τῆς γῆς·
ἔφθασε κατὰ τὸν Νεῖλον, ἀλλ' ὀδὼν πλησίον λύκον,
εἴς τι δένδρον πρὸς τὴν ὄχθην παρακείμενον ἀνέβη
ὑψηλὸν καὶ εἰς τὸ κράτος τοῦ θηρίου μὴν ὑπεῖκον,
κ' ἐφαντάσθη ὅτι πάντα κίνδυνον ζωῆς διέβη.
Ἀλλ' ἐν μέσω τῶν ἀέρων
'ς τοὺς πυκνοὺς τοῦ δένδρου κλάδους τὸ κρυπτόν του σῶμα φέρων
δράκων εἰς τὴν κορυφήν του φοβερὸς ἐπεκρεμᾶτο·
νὰ σωθῇ λοιπὸν ἐῤῥίφθη τότε εἰς τὸν Νεῖλον κάτω·
πλὴν κροκόδειλος προφθάσας κ' ἐκεῖ ἔξω τῶν ὑδάτων,
κατεβρόχθισεν ἐκεῖνον τὰ τῆς θείας δίκης πράττων.
Ἐπιμύθιον.
Εἰς κανένα τῶν φονέων ἀσφαλῆ δὲν δίδει βίον
οὔτε γῆς οὔτε ἀέρος οὔτε ὕδατος στοχεῖον.