Ἐπεκάθητο εἰς θρόνον τῶν θεῶν ὁ βασιλεύς,
ὁ τὸν Ὄλυμπον εἰς ἕν του νεῦμα ἐλελίζων Ζεῦς·
εἰς τὴν δεξιάν του χεῖρα ἔφερε τὸν κεραυνὸν,
ὅστις ἀνὰ πᾶσαν ἄκραν δαυλὸν εἶχε φωτεινὸν,
καὶ τὴν Νίκην εἰς τὴν χεῖρα τὴν ἀριστεράν του σείων
ἐξαπλοῦντα τὰ πτερά του εἶχεν ἀετὸν πλησίον.
Ὁ Ἑρμῆς ἀπόστολός του παρ' αὐτὸν ὑπερηφάνως
κάραν τοῦ πολυομμάτου Ἄργους ἔφερεν ὡς κράνος,
καὶ εἰς τὸ κηρύκειόν του ὄφιν περιτυλιγμένον
καὶ βαλάντιον ἐκράτει ἐκ χρυσάφης ὑφασμένον,
καὶ χρυσοῦς ἀλεκτρυὼν
παρεκάθητο φυλάττων τὸν πτερόποδα θεόν.
Αἱ οὐρανομήκεις δρῦες παραστᾶσαι εἰς τὸν Δία
ἔκραξαν «εἰς ἡμᾶς τόση πῶς συμβαίνει ἀδικία
νὰ κοπτώμεθα καὶ κλάδους καὶ κορμοὺς κ' εἰς τὴν πυρὰν
νὰ τιθέμεθα πρὸς τέρψιν τῶν ἀνθρώπων πονηράν;»
Ζεῦς ὁ νεφεληγερέτης ἀπεκρίθη πρὸς τὰς δρύας·
«αἴτιοι αὐταὶ σεῖς εἶσθε τῆς κοπῆς καὶ ἀδικίας·
ἂν δὲν ἐγεννᾶτε σφῆνας τῶν πελέκεων, κἀνεὶς
πέλεκυς τοσαύτας δρύας ἔκοπτε περιφανεῖς;»
Ἐπιμύθιον.
Εἰς τοὺς βασιλεῖς κ' εἰς ἄλλους ἀρχηγοὺς τῆς πολιτείας
μὴ σωρεύετε σεῖς ὅλας Ἕλληνας! τὰς ἀδικίας·
αἴτιοι αὐτοὶ σεῖς εἶσθε τῶν πολλῶν ἀνομημάτων
ὡς γενόμεν' εἰς πελέκεις σφῆνες καὶ στηρίγματά των.